رشته های مطرح رزمی جهان

سبکها و رشته های زیادی از رزمی وجود دارند که در جهان مطرح هستند

مهمترین و پر طرفدارترین رشته های رزمی  که امروزه در دنیا فعالیت دارند عبارتند از :

کاراته – کونگ فو – تکواند – بوکس – کیک بوکسینگ

 KICKBOXING   TAEKWONDO   BOX   KARATE   KUNGFUTOA

علاقمندان زیادی در دنیا در این رشته ها فعالیت میکنند و رویدادهای آن را دنبال میکنند .

حرکات تکنیک ها و ضربات و برخی دفاع ها در این رشته ها تا حدودی مشترک هستند و فقط اسامی و روش های اجرا متفاوت است . معمولا افرادی که در یکی از این پنج رشته فعالیت میکنند میتوانند در تمامی رشته های رزمی موفق باشند.

تاریخچه ورزش رزمی

هنر و ورزش رزمی تاریخ مفصلی دارد که ما  در اینجا بسیار مختصر  به آن اشاره خواهیم کرد. هنر رزمی در حدود  ۴۰۰۰ سـال قبل ، توسط حکومت امپراطوری  چین بـه نـام دودمن شیا برای نبردهای تن به تن پایه ریزی شد.

پیدایش هنر رزمی  را  به ۵۴۰۰  سال پیش دوران مصر باستان نیز نسبت میدهند.  بـه استناد  تصویر به جامانده دو انسان بر روی دیوار که با هم مبارزه میکنند .

تعریف ورزش رزمی

حرکات و تکنیک ها و فنونی که با استفاده از دست و پا برای مبارزه و درگیری و دفاع از خود انجام میشود تعریف ساده ای از هنرهای رزمی است

برخی رزمی را مبارز ه و درگیری تن به تن می دانند . عده ای نیز آن را درگیری  با استفاده از دست و پا و استفاده از ادوات و آلات سرد مانند شمشیر و نانچکو ، چوب  و …  میدانند .

عده ای نیز ورزش رزمی را هنر و صرفا جهت ساخت ذهن و تفریح و سرگرمی میدانند و …

در یک جمع بندی میتوان هنرهای رزمی را این چنین معرفی کرد :

هنر رزمی عبارت است از حرکات و تکنیکها و ضرباتی که با استفاده از دست و پا و بدن انجام میشود جهت مبارزه و درگیری و دفاع ، و یا اجرای حرکات نمایشی .

تاثیراتی که ورزش رزمی بر انسان میگذارد : اعتماد به نفس ، ساخت ذهن و روح ، داشتن جسم سالم ، اخلاق و نظم ، افتادگی و از خود گذشتگی و اهداف پاک میباشد.

هنرهای رزمی ، هر فردی در طول دوران زندگی خود همیشه به فکر بـوده است که بتواند رزمی کار خوبی باشد و یا از فنون آن آگاهی داشته باشد .

چه به این رشته علاقمند باشد یا نباشد. با توجـه بـه اینکه هنرهای رزمی نوعی آمادگی در برابر درگیریها و دفاع و حملات فیزیکی می باشد علاقه به این رشته رزمی معمولا از سنین  ۵ تا ۶۰ سالگی وجود دارد . معمولا  از هر صد نفر فعال درورزش رزمی حدود پنج نفر مسیر را ادامه داده و موفق می شوند.

ورزشهای رزمی با سایر رشته های ورزشی متفاوت است . تنها رشته ای است کـه استفاده از آن برای هر کسی لازم است . اگرچه ورزش های دیگری هم مانند: تیراندازی ، سوارکاری و شنا نیز هست که یادگیری آن برای هر شخصی لازم است ، اما این ورزشها نیاز به داشتن امکانات است.

ولی برای یادگیری رزمی نیاز به هیچ امکاناتی نیست، بدون آن نیز میتوان به یادگیری فنون آن مشغول شد. از سن کودکی تا سنین بالا ، بسته به وضعیت جسمانی میتوان این ورزش را شروع کرد و آموزش دید .

راجع به اثر ورزش بر میگرن، مستندات و مقالات ضدونقیضی وجود دارد. در برخی از آنها ورزش بعنوان محرک حملات میگرن یاد شده و در برخی دیگر ورزش از طرق مختلف باعث کاهش حملات شده بود. چیزی که از جمع بندی مطالب حاصل کردم، این بود که نباید صرفا واژه ورزش را به کار برد. چون اثر ورزش دقیقا به نوع تمرینات بدنی وابسته بود. در واقع می‌توان به اهمیت نوع فعالیت بدنی در بهبود و یا تشدید حملات میگرن پی برد.
تمرینات سبک و عموما هوازی، از مسیرهای زیر، باعث کاهش حملات میگرنی می گردد:

۱. تغییرات فیزیولوژی و روان‌شناختی
۲. کاهش اثر انقباض عروق مغز
۳. بهبود جریان خون در مغز
۴. افزایش سطح اندورفین
۵. افزایش سروتونین
۶. کاهش چربی و وزن
۷. آرام‌بخش و کاهنده استرس
۸. افزایش جذب اکسیژن و بهبود خواب

برخی از تمرینات ممنوعه:
۱. وزنه‌برداری
۲. دویدن های سریع
۳. فوتبال
۴. شنای سرعتی
۵. تنیس
۶. قایقرانی

برخی از تمرینات توصیه شده:
۱. دوچرخه ثابت
۲. پیاده‌روی
۳. ایروبیک
۴. یوگا
۵. دویدن آهسته
۶. شنای آهسته
۷. پیلاتس کم فشار

نکات لازم هنگام تمرین کردن که باید رعایت شود:
۱. شدت تمرین هوازی بیش از ۷۰ درصد نباشد.
۲. حین تمرین باید بتوانید یک جمله را کامل بدون قطع نفس ادا کنید.
۳. ورزش سه روز در هفته با شدت متوسط به پایین باشد.
۴. هر جلسه یک تا نهایتا ۱.۵ ساعت باشد.
۵. درصورت احساس سر درد، بلافاصله تمرین قطع گردد.
۶. گرم کردن و ریکاوری حتما انجام شود.
۷. زمان گرم کردن حداقل ۱۵ دقیقه باشد.
۸. نوشیدن منظم آب قبل، حین و بعد از تمرین.

بعضی  مربیانی را در باشگاه ها مشاهده میکنیم که شیوه تمرین دهی مناسبی را دارند، اما به لحاظ تئوریک فاقد برخی شاخص های تمرینی هستند، و با خود می گویم کاش علاوه بر آن، چند روزی هم در دوره های تئوری مربیگری و دوره های تخصصی تئوریک رشته مورد نظرشان شرکت می کردند، تا پشتوانه علمی را نیز چاشنی طراحی تمریناتشان نمایند.

*همچنین مربیانی را نیز دیده ایم که بعضا در کاد‌ر فنی تیم های ملی بوده اند، ولی افتخارشان این بوده که تاکنون یک مولتی ویتامین هم نخورده اند. آنها تنها راهی که برای طراحی و تغییر تمرینات میدانند، صرفا افزایش حجم و شدت تمرین هست، ولاغیر.شاید شما هم مربیانی را دیده اید که بدون علم و صرفا به پشتوانه تعداد فالور بالا، خود را حتی مجاز به طراحی برنامه غذایی هم می دانند.

*در مقابل این مربیان در دانشگاه های سراسری و آزاد، اساتیدی را مشاهده کرده ایم که سواد و تخصصشان فقط بر روی وایت برد میباشد. و ورزش را هم از دانشگاه و با قبولی در رشته تربیت بدنی شروع کرده اند، و گاها مثل رزومه های پژوهشی شان که مدیون کار مستمر “دانشجوهایشان” هستند و هیچ کمکی به دانشجو به جز دیتا فروشی برای پایان نامه نمی کنند، و برای “خودشان” رزومه عملی و ملی تدارک دیده اند. جالب است که ادعایشان نیز گوش عالم را کر می کند.
بعضی از این دکترها و کارشناسان، اگر به یک باشگاه و یا زمین تمرینی بروند ،حتی یکساعت هم نمی توانند درست تمرین بدهند و یا مجموعه ای را مدیریت کنند. در عوض استاد تئوری های علمی تربیت بدنی هستند.

عرصه علم، صحنه فخر، غرور و منم منم گویی نیست. اینجا همه باید یاد بگیریم و بس. (چه استاد، چه دانشجو)

 یک مربی کاربلد، باید علاوه بر یک پیشینه موفق عملی در حد تیم ملی و حداقل قهرمانی کشور، تحصیلات تربیت بدنی را هم جدی بگیرد تا بتواند به درستی و با مبانی علمی ، تمرین طراحی کند و یا باشگاهی را اداره نماید و یا حداقل با شرکت در دوره هایی که مدرسین آنان نه به لحاظ دوستی و ارتباط با برگزار کننده، که به دلیل علم و تخصصشان انتخاب شداند، توانایی تئوریک و علمی خود را افزایش دهد.

تنفس از راه بینی می تواند مزایای مختلفی داشته باشد.

۱. گرم شدن هوای وارد شده به ریه
۲. مرطوب شدن هوا
۳. تصفیه بخشی از آلودگی های تنفسی
۴. مبارزه با عفونت
۵. تنظیم بهتر دمای بدن
۶. جلوگیری از خشک شدن دهان

نتیجه گیری:
بهترین شیوه تنفس، خصوصا در هوای سرد، آلوده و خشک، استفاده از بینی برای انجام تنفس است. ولی اگر بر اثر شدت تمرین ناچار به تنفس از دهان شدید، نگران نباشید و سعی کنید به آهستگی عمل تنفس را به بینی خود منتقل نمایید.